Yong Yelllo
Festival 2026
#koppied'rbij


Yong Yello combineert persoonlijke verhalen met een unieke mix van hiphop, soul en funk. We vroegen de Antwerpse rapper en producer naar optreden voor nieuw publiek, live muziek maken én zijn voorliefde voor cryptogrammen.
Muziek voelt soms als een dagboek: rauw, eerlijk en zonder filter. Hoe spannend is het om zulke persoonlijke verhalen te delen op een festivalpodium, met duizenden mensen die je misschien nog niet kennen?
“Als ik in België op het podium kruip, dan weet ik (of denk ik) dat een groot deel van het publiek mij en mijn teksten wel kent. Dat geeft kracht. Als onbekende Belg voor een nieuw Nederlands publiek is dat wel anders, kwetsbaarder, maar ik denk dat dit ook net mijn sterkte is.”
Je wilt dat mensen meteen worden meegezogen in je muziek. Wat is volgens jou dé manier om een publiek binnen één minuut helemaal in jouw wereld te krijgen?
“Hoe belangrijk ik tekst ook vind, het is altijd eerst de muziek die je moet grijpen, anders gaat niemand naar de tekst luisteren. Maar als dat lukt, en je kunt de mensen dan aanspreken in hun moedertaal, dan denk ik dat je heel dicht bij mensen kunt komen.”
Je staat met een volledige band op het podium en mixt hiphop met soul, funk en live instrumenten. Wat gebeurt er tussen jullie on stage waardoor het live zo anders voelt dan op plaat?
“De platen zijn ook met live instrumenten opgenomen, dus het is logisch dat ik dat live doortrek. Maar het verschil is dat je echt samen aan het spélen bent. Het meeste ligt dan wel vast, maar we vullen het toch altijd een klein beetje anders in, waardoor er nieuwe dingen gebeuren op het podium. Als je dan voelt dat je plots met z’n allen een fill of een kleine break pakt - dat voelt fantastisch. Alles is ook veel wilder en minder gecontroleerd. Mensen zeggen me ook dat de teksten en verhalen live nog sterker binnenkomen.”
Je muziek balanceert vaak tussen kwetsbaarheid en kracht. Hoe hou jij je koppie erbij op het podium als alles tegelijkertijd binnenkomt - publiek, emoties, band, energie?
“Misschien raar, maar in het dagelijkse leven heb ik het eigenlijk moeilijk met voelen. Schrijven is mijn manier om dat eruit te krijgen, en dat kan in de studio heel intens zijn. Op het podium leef ik me natuurlijk ook in, maar zit er ook wel een soort natuurlijk schild tussen. Ik denk dat het anders allemaal wat te veel zou worden, zeker wanneer je ziet dat mensen in het publiek emotioneel reageren.”
Even offline gaan en je koppie erbij houden; puzzelen is bewezen goed voor je brein. Als jij even geen muziek maakt en alles uitzet, welke puzzel pak jij dan het liefst?
“Cryptogrammen. Dat voelt een beetje als schrijven zonder muziek: zoeken naar verbanden tot het ineens klikt. Het dwingt je om anders te denken en eist al je aandacht op. Daardoor kun je alles even loslaten.”





